شعر از بهنود خنجی(شعری کوتاه از بهنود(عارف) شکاری)

aa2v2 Aa2v2:
هر روز در زیر لب زمزمه کنم نام پدررا
دوستت دارم باز کمست دوست داشتنت را

پدر روز پدر امده است شاد باش
روزت مبارک پدر من

ایینه ز خانه نبود دیگر
چشمانت ایننه بود تی پدر

به یاد پدرم که بچه گیم را با او گذراندم
پدرم گریه بسست در خواب هم زیادتم

مرا ببخش که همه ساله اذارت دادم
مرا ببخش که خوبی هایت را ندیدم

به نام پدر که خانه را جاودان کرد ان
به نام پدر که خانه بدون ان هیچ است

به نام هرچه قلم که واژه هایم را نوشت
به نام ان پدر که مرا مرد کرد

بچه گیم من امر کردم تو که انجام دادی
جان من امر بفرما که دلم طاقت ان زمان ندارد

از یادم نرود ستایش هایت که زمن خواندی
ای دریغا که زیاد ندارم بچه گیم را

که بوسه های که بر من میزدی را ببینم باز

پداران گوهر کم یاب اند
پدارن بشنو از من که دلم جوشید زبرای شما

که تو کار کنی من نکم کار مرا
گفتم که چرا رفتیو تدبیر من باز عوض شد

ای گوهر کم یاب کجای
رفتی ولی جان صبور نیست

غمها که کجاین پدر پیر شود
از غصه ی مالو چه به گیر اید باز

روزت مبارک پدر

شعر از بهنود(عارف)شکاری